یک تسبیح با دونه های زرشکی٬
   سجاده م رو متبرک کرده !
   هر روز با باز کردن سجاده خواه نا خواه به یاد تو می افتم
   و با همون تسبیح برای تو دعا می کنم
                                                       ...
  *حالا باید فهمیده باشی اصرار من برای تسبیح سر اون موضوع به خاطر چی بود.



نیاز دارم به یه عالمه فکر و چیزای جور واجور که تو دنیای مجازی٬جایی براش نیست!
این روزها زندگیم شده مثل بازی نون بیار کباب ببر! دستام رو دستای زندگیه اما پُرم از ترس و دلهره٬ الانه که زندگی با یه ضربه غافلگیرم کنه و محکم  بزنه پشت دستم!  
به چیزای بدی عادت کردم و بد تر اون اینکه اطرافیانمو به چیزای بدتر عادت دادم! تفاوت زیادیه بین آدما..
به زودی درست میشه  همه چیز.. دنیا یکجور باقی نمی مونه!

پ.ن: به اندازه ی سالها حرف دارم واسه گفتن اما٬ صبر بایدت ...
         از اینجا رفتن با خودم٬
         و اما برگشت با خداست..
              
                                                                                             التماس دعا